ՀՀ վճռաբեկ դատարանը ՎԴ/6527/05/18 դատական գարծով անդրադարձել է այն իրավական հարցադրմանը, թե արդյո՞ք վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրությունը ենթադրյալ իրավախախտում կատարած անձի ներկայությամբ կազմելու և այն վերջինիս կողմից առանց որևէ առարկության ստորագրելու դեպքում կարո՞ղ է արդյոք համարվել վարչական իրավախախտման առկայության փաստը հաստատող բավարար ապացույց:
Վերահաստատելով նախկինում արտահայտած իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ թեև վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրությունը հանդիսանում է ապացույցի ինքնուրույն տեսակ, այդուհանդերձ այն ենթակա է գնահատման վարչական իրավախախտման առկայության փաստը հաստատված համարելու համար անհրաժեշտ ապացույցների համակցության և բավարարության համատեքստում.
Նման պայմաններում Վճռաբեկ դատարանը արձանագրել է, որ միայն վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրությունը, որը ենթադրյալ իրավախախտում կատարած անձը ստորագրել է` առանց որևէ առարկության վկայակոչման, վարչական իրավախախտման փաստը հաստատված համարելու համար բավարար հիմք չէ:
Кассационный суд Армении в судебном деле ВД/6527/05/18 рассмотрел правовой вопрос о том, может ли протокол об административном правонарушении, составленный в присутствии лица, allegedly совершившего правонарушение, и подписанный им без каких-либо возражений, считаться достаточным доказательством факта наличия административного правонарушения.
Подтверждая ранее высказанные правовые позиции, Кассационный суд отметил, что хотя протокол об административном правонарушении является самостоятельным видом доказательства, тем не менее он подлежит оценке в контексте совокупности и достаточности доказательств, необходимых для признания факта наличия административного правонарушения.
В таких условиях Кассационный суд зафиксировал, что только протокол об административном правонарушении, который лицо, allegedly совершившее правонарушение, подписало без указания каких-либо возражений, не является достаточным основанием для признания факта административного правонарушения установленным:


